ozdobnik prawy
ozdobnik lewy
ozdobnik prawy
16 Paź 2016

Stulecie śmierci bł. Honorata z Białej

16 grudnia 2016 r. przypadła setna rocznica narodzin dla nieba bł. Honorata, naszego współbrata i ojca wielu zgromadzeń zakonnych. Senat RP uchwalił rok 2017, rokiem bł. Honorata Koźmińskiego. Pragniemy jak najlepiej przeżyć ten rok w duchu dziękczynienia za jego życie i wielkie dzieło, które pozostawił dla Kościoła i naszej Ojczyzny.

Stulecie śmierci bł Honorata

W roku 100. rocznicy śmierci, chcemy poszerzyć naszą wiedzę o Błogosławionym, zgłębić jego duchowość, jak również podkreślić aktualność jego nauki. Ten czas ma nam uświadomić, że życie ojca Honorata, może być dla nas, ludzi XXI wieku, pomocą w rozwiązywaniu problemów, pokonywaniu trudności i zmaganiu się z własnymi słabościami. Od czasów, w których żył bł. Honorat wiele się zmieniło. Natomiast takie sprawy, jak walka o poszanowanie godności człowieka, troska o prawidłowe wychowanie młodego pokolenia czy krzewienie patriotyzmu są wciąż aktualne, a nasz Błogosławiony udziela nam odpowiedzi, jak je podejmować dziś, w naszych czasach i jak je przekazywać ludziom, do których jesteśmy posłani. Bł. Honorat jest znany ze swojego ojcostwa, które wyraziło się w kierownictwie duchowym i w służbie miłosierdzia.

Jest tak wiele okazji i możliwości, aby Honorat dalej dawał nam przykład, uczył nas i wstawiał się za nami. Dlatego przede wszystkim prosimy Was o modlitwę. Odmawiajcie razem z nami modlitwę, którą jest poniżej. Niech jej słowa przyczynią się do naszej odnowy i nabierania Ducha Bożego, abyśmy tak jak bł. Honorat stali się niezłomni w podążaniu za naszym Panem Jezusem Chrystusem.

 

Modlitwa za wstawiennictwem bł. Honorata Koźmińskiego

 

Boże, źródło życia i dawco zbawienia!
W Twoim nieskończonym miłosierdziu
tak przemieniłeś Błogosławionego Honorata,
że przez pokutę i bezgraniczne zaufanie Twojej woli
wydał dojrzałe owoce świętości.

Niech przez jego przykład, pouczenie i orędownictwo
otrzymamy od Ciebie łaskę odważnej wiary,
ufnej i wytrwałej modlitwy,
przywiązania do Kościoła Chrystusowego,
pokornego przyjęcia codziennego krzyża,
cierpliwej miłości wobec innych,
hojności w przebaczaniu,
i mądrej miłości naszej ziemskiej ojczyzny.

Dziękujemy Ci za święte życie Ojca Honorata,
przez Maryję oddanego bez reszty Bogu
i w stulecie jego śmierci, prosimy,
rozpal i odnów w nas pragnienie nieba
i wprowadź na drogi świętości
śladami naszego Pana Jezusa Chrystusa,
który z Tobą żyje i króluje na wieki wieków.

Amen.

Uroczystości jubileuszowe

 

NOWE MIASTO nad Pilicą  W ubogiej celi klasztoru kapucynów Nowym Mieście nad Pilicą, 16 grudnia 1916 r. umierał sędziwy zakonnik. Zgromadzeni przy nim bracia byli świadkami odchodzenia świętego człowieka. Kilka dni później tłumy ludzi wypełniły kościół klasztorny, aby pożegnać wspaniałego kapłana, mistyka, spowiednika, wychowawcę, nauczyciela i założyciela zgromadzeń zakonnych. Ojciec Honorat odszedł do nieba. W dniach 15-16 grudnia 2016, sto lat po tym wydarzeniu ponownie tłumy pielgrzymów, kapłanów, braci kapucynów, sióstr zakonnych ze zgromadzeń honorackich wypełniły kapucyński kościół.
W czwartkowy wieczór 15 grudnia, jak w każdy czwartek, modlitwą nowenny przez wstawiennictwo bł. Honorata rozpoczęły się rocznicowe uroczystości. O godz. 18.00 została odprawiona Msza św. pod przewodnictwem br. Andrzeja Kiejzy, prowincjała Zakonu Braci Mniejszych Kapucynów Prowincji Warszawskiej. Kazanie wygłosił bp Antoni Pacyfik Dydycz, przypominając jak ważną dla Polskiego Narodu i Kościoła postacią był bł. Honorat. Msza św. była jednocześnie dziękczynieniem za Wielką Nowennę i zakończeniem jej ostatniego roku „Testament i śmierć”, któremu przewodziły Siostry Wspomożycielki Dusz Czyśćcowych. Po Mszy św. kapucyńscy nowicjusze poprowadzili adorację „Kolebka, a nie grób”, nawiązując do słów błogosławionego, który w proroczych słowach zapowiedział odrodzenie wymierającego zakonu w Królestwie Polskim.
Dzień stulecia – 16 grudnia – rozpoczął się od przedstawienia dwóch testamentów: Matki Elżbiety Anny Stummer, najbliższej współpracownicy ojca Honorata oraz ostatnich chwil ojca Honorata i jego przygotowania do śmierci. Uczynili to: s. Julia, obliczanka i br. Grzegorz, kapucyn. O godz. 12.00 rozpoczęła się celebracja uroczystej Mszy św. pod przewodnictwem bp. Andrzeja Dziuby, który również wygłosił kazanie. Przed końcowym błogosławieństwem, przy relikwiach Błogosławionego, które zostały wyjęte z bocznego ołtarza i umieszczone przed głównym ołtarzem ofiarnym, dokonano zawierzenia Bogu przez wstawiennictwo bł. Honorata: bp Andrzej Dziuba zawierzył Diecezję Łowicką, burmistrz Mariusz Dziuba – Nowe Miasto, m. Jolanta Milanowska, przewodnicząca Konferencji Rodziny Honorackiej – zgromadzenia założona przez bł. Honorata oraz br. Andrzej Kiejza, prowincjał – Warszawską Prowincję Braci Mniejszych Kapucynów. Po Mszy św. wszyscy mogli oddać cześć relikwiom. Po agapie w klasztorze uczestnicy wrócili do kościoła, aby tam przed Najświętszym Sakramentem modlić się w godzinie miłosierdzia koronką, którą odmawiał bł. Honorat – „O mój Jezu, miłosierdzia”. Nabożeństwo poprowadził br. Tomasz Wroński, gwardian z Białej Podlaskiej. Koronce towarzyszyły myśli bł. Honorata o miłosierdziu, które zapisał Notatniku duchowym. Całej uroczystości towarzyszył chór sióstr ze zgromadzeń honorackich pod przewodnictwem Michała Śmiegielskiego, który na zakończenie wyśpiewał Testament bł. Honorata – utwór ułożony dla sióstr Wspomożycielek przez Zuzannę Falkowską na podstawie „Ostatniej woli” Honorata z Notatnika duchowego.
br. Grzegorz Filipiuk OFMCap. / Nowe Miasto nad Pilicą

Brak komentarzy do “Stulecie śmierci bł. Honorata z Białej”

Pozostaw komentarz